De hele maand mei is er geen nieuwe post geweest op deze blog. Maar geen paniek, we zijn niet in slaap gevallen. Ik had gewoon veel 'echt' werk te doen, en dan schieten hobby-projectjes zoals het onderhouden van diverse blogs er wel eens bij in.
Maar we zullen binnenkort terug in gang schieten ... beloofd!
Een retrospectieve over het Vlaamse roleplaying game Schimmen & Schaduwen, vanaf 1988 gepubliceerd door The Wise Tree. Af en toe maken we ook een zijsprongetje naar het gaming landschap gedurende de late jaren 80 en 90. Alle tekst en illustraties uit de originele uitgaven van The Wise Tree, tenzij anders vermeld, vallen onder auteursrecht en copyright van The Wise Tree en de originele schrijvers en/of tekenaars.
zondag 2 juni 2013
dinsdag 30 april 2013
Interview met speler en spelmeester Joeri Winkeler
In onze reeks interviews hebben we deze maal een speler en spelmeester voor onze virtuele microfoon gehaald, Joeri Winkeler. Ik heb Joeri gecontacteerd via rpggeek.com (een zustersite van boardgamegeek.com), door na te gaan wie aangevinkt had dat hij (of zij) in het bezit is van Schimmen & Schaduwen.
Enige tijd later kreeg ik respons. Niet enkel met antwoorden op de ondertussen traditionele interviewvragen, maar ook een pak materiaal over een lange Schimmen & Schaduwen campagne die zich afspeelde in Mingolië, zoals West-Dor door deze spelersgroep genoemd werd. Dat materiaal bevat ongetwijfeld stof voor nog vele blogposts die gaan komen.
Maar dus nu, de vraagjes!
Wanneer ben je met (fantasy) roleplaying begonnen?
In 1986, ik was nog heel jong. We speelden toen Advanced Dungeons & Dragons met als avontuur The Temple of Elemental Evil en later ook vele andere games zoals Torg, Amber, Ars Magica, Champions, etc... Onze spelmeester maakte niks af en we speelden het ene rollenspel na het andere, zonder de kans te krijgen onze ervaringspunten te gebruiken of om een scenario tot een goed einde te brengen.
Wanneer ben je dan met Schimmen & Schaduwen in contact gekomen?
Bij de eerste editie, het zwarte boek was toen te koop in speelgoedhandel Christiaensen. Ik was gestopt met spelen bij mijn vorige spelmeester en had enkel Heroes Unlimited. Maar omdat veel van mijn vrienden toen onvoldoende Engels kenden was Schimmen & Schaduwen een godsgeschenk. Dankzij Schimmen & Schaduwen werd mijn rollenspelgroep groter en leerde ik andere mensen kennen. Ik heb zelfs ooit tweemaal een spreekbeurt gemaakt over Schimmen & Schaduwen, een keer waar ik een klein avontuurtje meesterde voor de hele klas.
Was je zelf een speler of een spelmeester?
Eerst speler, later spelmeester. We hebben een paar keer geprobeerd af te wisselen van spelmeester maar dat kwam niet goed. Sindsdien ben ik zowat permanent spelmeester wat soms vervelend is als ik zonder inspiratie zit maar uiteindelijk amuseer ik me zo het beste.
Heb je ooit in een langdurige campagne meegespeeld?
Ja, heel lang en verschillende campaigns. Zo was er een campagne waar de spelers piraten op de zee van Dor waren. Daar hebben we zelfs een mini uitbreiding gemaakt met regels voor scheepsgevechten, stormen, moraal van de bemanning, etc... (nvdr. die uitbreiding werd ons ter beschikking gesteld, binnenkort ongetwijfeld op deze blog). Een strijdmagiër die kanonskogels kan vermenigvuldigen in de vlucht bleek toen een ware verschrikking.
Er was ook een campagne die losjes gebaseerd was op de Saga van het Duncton Woud waar de spelers de Orde van Illistrinos moesten infiltreren om te voorkomen dat de tijd zou terugdraaien tot het punt waar de meestermagiër Illis-Thran nog leefde. De Orde van Illistrinos waren religieuze fanatiekelingen die achteraf gezien gemanipuleerd werden door een zeer krachtige schaduw die op die manier Rothin en de Nachtmerrieridder wou laten terugkeren. Ik vraag me trouwens af waarom het scheppingsverhaal later herschreven is, copyright issues? (nvdr. Het scheppingsverhaal van Dor in het basisregelboek is inderdaad gewijzigd tussen de eerste en tweede editie. Laten we zeggen dat het vooral omwille van literair-artistieke ambities was ...)
En dan was er ook nog de campagne in Mingolië, een naam die we gaven aan het hele westelijke continent waar we volledige beschrijvingen gaven aan alle landen en steden, extra monsters en beroepen hiervoor hebben uitgevonden en nieuwe spreuken en wapens creëerden. Mingolië werd een mix tussen de arabische 1001 nachten, feodaal China, Indië en Japan. (nvdr. Een volledig document dat Mingolië meer in detail beschrijft, alsook enkele tekeningen en schetsen, zijn ook ter beschikking gesteld, waarvoor dank. Ook binnenkort op deze blog.)
Wat is je beste herinnering? Een specifiek monster, een specifiek avontuur?
Ik heb vele mooie herinneringen. Zo was er in de Orde van Illistrinos een necromantische magier, Mani Asclepios, die een zalfje had gevonden die een ondode kon creëren. Hij experimenteerde dit op zichzelf wat ervoor zorgde dat hij langzaam wegrotte. Hij probeerde dit te verbergen door grote hoeveelheden parfum te gebruiken en zich in mantels te hullen maar uiteindelijk begon het rot vlees van zijn botten te vallen. Er was een prachtige scene waarin Mani zich had afgezonderd en zich in de sneeuw ontdeed van al zijn vlees en ingewanden. De gezichten van zijn medespelers rond de tafel waren prachtig om te zien.
Diezelfde magier had trouwens voor zijn spreuk om een niveau 4 schaduw op te roepen drie harten van priesters nodig (nvdr. dit is de spreuk Vierde Ode Aan Vallend Duister, basisregelboek 2de editie, p.174). De raid op de tempel en de daarbijhorende onstnapping uit de stad was geweldig.
Ook de capriolen van de verschillende dieven en charlatans waren gegarandeerd plezier. De aanval van de piraten op het soldijschip van Atumbar, het ontmaskeren van het Mingolese moordenaarsgilde, de expeditie naar de Drakentanden, het symbool van Crann, de avonturen van halfling dief Ruddi Lichtvoet, teveel om op te noemen.
Heb je speciale herinneringen aan het spelsysteem en de spelregels zelf?
Al die afgehakte ledematen! Schitterend. Sommige groepen avonturiers zagen er eerder uit als een bende zwakzinnige gehandicapten. De kritieke treffers konden voor serieuze problemen zorgen. Zo heeft ooit een Halfling prijsvechter met zijn zeis een Zwarte Draak gedood in de eerste ronde met de eerste aanval, daar ging mijn avond van spannend gevecht. Goblins en Snotlings waren op die manier ook heel gevaarlijk, hoewel ze weing kans hadden om de helden te raken. Maar als ze dan iemand raakten met hun strijdhamer was het soms met kritieke treffers die dodelijk waren.
Ook het vergaren van sommige ingredienten van spreuken waren avonturen op zich.
Hoeveel produkten van Schimmen & Schaduwen heb je ooit gekocht?
Allemaal, degene die ik ontbrak heb ik later via de cd-rom besteld.
Heb je ooit deelgenomen aan een Schimmen & Schaduwen avontuur op een conventie of tornooi?
Jawel, ik was aanwezig op de Fantasy World ‘93 conventie waarvan eerder sprake op deze blog. Ik meen mij trouwens te herinneren dat den Hekkie onterecht had gewonnen omdat er verschillende onder ons het puntensysteem verkeerd begrepen hadden :) We hebben ons niettegenstaande goed geamuseerd.
Welke gamingactiviteiten beoefen je nu nog?
Ik zal altijd een game-junkie blijven denk ik. Ik zie ons in het bejaardentehuis al enthoesiast om initiatieven vragen en algemeen jolijt ropen als er een kritieke treffer valt.
Tegenwoordig spelen we al een ruime tijd een Legends of the Five Rings campaign (link naar campagne-pagina) die binnenkort zal afgesloten worden op ons jaarlijks game-weekend in de Ardennen, onder andere met Johan Beyens (eerder geïnterviewd voor deze blog). Daarna spelen we wellicht de nieuwe Marvel Superheroes, als vind ik het systeem redelijk vaag. En als ik ooit de mannen kan overtuigen zullen we old school Spacemaster spelen. S&S, Dead Reign en 40K (Dark Heresy of Deathwatch) zit er waarschijnlijk ook nog aan te komen, al zullen we waarschijnlijk meer korte avonturen doen i.p.v. campaigns.
Een boardgame kan er ook altijd in, ik ben grote fan van Twilight Imperium en Descent maar onze gezamelijke boardgame collectie is nu zo groot dat het lijkt dat we telkens weer een nieuw boardgame spelen. Verder speel of meester ik ook regelmatig Warhammer 3rd edition via Fantasy Grounds, gewoon aan de PC met een headset, ge hoeft er uw kot niet eens voor uit te komen, geweldig.
Daarbuiten ben ik al jaren admin van een website waar WarhammerQuest gespeeld word via een soort play-by-post. Geinteresseerden mogen mij hier altijd voor mailen.
Voor diegenen met interesse in persoonlijke verhalen m.b.t. Schimmen & Schaduwen, hier een overzichtje van alle interviews op deze blog tot nu toe:
The Wise Tree medewerkers:
Spelers en Meesters (verdeeld in spelersgroepen in volgorde zoals ze aan bod kwamen op deze blog tot nu toe)
Als je zelf leuke herinneringen of verhalen hebt i.v.m. Schimmen & Schaduwen: philip dot dutre @ gmail dot com
Enige tijd later kreeg ik respons. Niet enkel met antwoorden op de ondertussen traditionele interviewvragen, maar ook een pak materiaal over een lange Schimmen & Schaduwen campagne die zich afspeelde in Mingolië, zoals West-Dor door deze spelersgroep genoemd werd. Dat materiaal bevat ongetwijfeld stof voor nog vele blogposts die gaan komen.
Maar dus nu, de vraagjes!
Wanneer ben je met (fantasy) roleplaying begonnen?
In 1986, ik was nog heel jong. We speelden toen Advanced Dungeons & Dragons met als avontuur The Temple of Elemental Evil en later ook vele andere games zoals Torg, Amber, Ars Magica, Champions, etc... Onze spelmeester maakte niks af en we speelden het ene rollenspel na het andere, zonder de kans te krijgen onze ervaringspunten te gebruiken of om een scenario tot een goed einde te brengen.
Wanneer ben je dan met Schimmen & Schaduwen in contact gekomen?
Bij de eerste editie, het zwarte boek was toen te koop in speelgoedhandel Christiaensen. Ik was gestopt met spelen bij mijn vorige spelmeester en had enkel Heroes Unlimited. Maar omdat veel van mijn vrienden toen onvoldoende Engels kenden was Schimmen & Schaduwen een godsgeschenk. Dankzij Schimmen & Schaduwen werd mijn rollenspelgroep groter en leerde ik andere mensen kennen. Ik heb zelfs ooit tweemaal een spreekbeurt gemaakt over Schimmen & Schaduwen, een keer waar ik een klein avontuurtje meesterde voor de hele klas.
Was je zelf een speler of een spelmeester?
Eerst speler, later spelmeester. We hebben een paar keer geprobeerd af te wisselen van spelmeester maar dat kwam niet goed. Sindsdien ben ik zowat permanent spelmeester wat soms vervelend is als ik zonder inspiratie zit maar uiteindelijk amuseer ik me zo het beste.
Heb je ooit in een langdurige campagne meegespeeld?
Ja, heel lang en verschillende campaigns. Zo was er een campagne waar de spelers piraten op de zee van Dor waren. Daar hebben we zelfs een mini uitbreiding gemaakt met regels voor scheepsgevechten, stormen, moraal van de bemanning, etc... (nvdr. die uitbreiding werd ons ter beschikking gesteld, binnenkort ongetwijfeld op deze blog). Een strijdmagiër die kanonskogels kan vermenigvuldigen in de vlucht bleek toen een ware verschrikking.
Er was ook een campagne die losjes gebaseerd was op de Saga van het Duncton Woud waar de spelers de Orde van Illistrinos moesten infiltreren om te voorkomen dat de tijd zou terugdraaien tot het punt waar de meestermagiër Illis-Thran nog leefde. De Orde van Illistrinos waren religieuze fanatiekelingen die achteraf gezien gemanipuleerd werden door een zeer krachtige schaduw die op die manier Rothin en de Nachtmerrieridder wou laten terugkeren. Ik vraag me trouwens af waarom het scheppingsverhaal later herschreven is, copyright issues? (nvdr. Het scheppingsverhaal van Dor in het basisregelboek is inderdaad gewijzigd tussen de eerste en tweede editie. Laten we zeggen dat het vooral omwille van literair-artistieke ambities was ...)
En dan was er ook nog de campagne in Mingolië, een naam die we gaven aan het hele westelijke continent waar we volledige beschrijvingen gaven aan alle landen en steden, extra monsters en beroepen hiervoor hebben uitgevonden en nieuwe spreuken en wapens creëerden. Mingolië werd een mix tussen de arabische 1001 nachten, feodaal China, Indië en Japan. (nvdr. Een volledig document dat Mingolië meer in detail beschrijft, alsook enkele tekeningen en schetsen, zijn ook ter beschikking gesteld, waarvoor dank. Ook binnenkort op deze blog.)
![]() |
| Mingolese Moordenaar. Karakter uit de Mingolië-campagne van de spelersgroep van Joeri Winkeler. |
Ik heb vele mooie herinneringen. Zo was er in de Orde van Illistrinos een necromantische magier, Mani Asclepios, die een zalfje had gevonden die een ondode kon creëren. Hij experimenteerde dit op zichzelf wat ervoor zorgde dat hij langzaam wegrotte. Hij probeerde dit te verbergen door grote hoeveelheden parfum te gebruiken en zich in mantels te hullen maar uiteindelijk begon het rot vlees van zijn botten te vallen. Er was een prachtige scene waarin Mani zich had afgezonderd en zich in de sneeuw ontdeed van al zijn vlees en ingewanden. De gezichten van zijn medespelers rond de tafel waren prachtig om te zien.
Diezelfde magier had trouwens voor zijn spreuk om een niveau 4 schaduw op te roepen drie harten van priesters nodig (nvdr. dit is de spreuk Vierde Ode Aan Vallend Duister, basisregelboek 2de editie, p.174). De raid op de tempel en de daarbijhorende onstnapping uit de stad was geweldig.
Ook de capriolen van de verschillende dieven en charlatans waren gegarandeerd plezier. De aanval van de piraten op het soldijschip van Atumbar, het ontmaskeren van het Mingolese moordenaarsgilde, de expeditie naar de Drakentanden, het symbool van Crann, de avonturen van halfling dief Ruddi Lichtvoet, teveel om op te noemen.
![]() |
| Sfeerschets van de havenstad Tohami. Illustratie uit de Mingolië-campagne van de spelersgroep van Joeri Winkeler. |
Al die afgehakte ledematen! Schitterend. Sommige groepen avonturiers zagen er eerder uit als een bende zwakzinnige gehandicapten. De kritieke treffers konden voor serieuze problemen zorgen. Zo heeft ooit een Halfling prijsvechter met zijn zeis een Zwarte Draak gedood in de eerste ronde met de eerste aanval, daar ging mijn avond van spannend gevecht. Goblins en Snotlings waren op die manier ook heel gevaarlijk, hoewel ze weing kans hadden om de helden te raken. Maar als ze dan iemand raakten met hun strijdhamer was het soms met kritieke treffers die dodelijk waren.
Ook het vergaren van sommige ingredienten van spreuken waren avonturen op zich.
Hoeveel produkten van Schimmen & Schaduwen heb je ooit gekocht?
Allemaal, degene die ik ontbrak heb ik later via de cd-rom besteld.
Heb je ooit deelgenomen aan een Schimmen & Schaduwen avontuur op een conventie of tornooi?
Jawel, ik was aanwezig op de Fantasy World ‘93 conventie waarvan eerder sprake op deze blog. Ik meen mij trouwens te herinneren dat den Hekkie onterecht had gewonnen omdat er verschillende onder ons het puntensysteem verkeerd begrepen hadden :) We hebben ons niettegenstaande goed geamuseerd.
Welke gamingactiviteiten beoefen je nu nog?
Ik zal altijd een game-junkie blijven denk ik. Ik zie ons in het bejaardentehuis al enthoesiast om initiatieven vragen en algemeen jolijt ropen als er een kritieke treffer valt.
Tegenwoordig spelen we al een ruime tijd een Legends of the Five Rings campaign (link naar campagne-pagina) die binnenkort zal afgesloten worden op ons jaarlijks game-weekend in de Ardennen, onder andere met Johan Beyens (eerder geïnterviewd voor deze blog). Daarna spelen we wellicht de nieuwe Marvel Superheroes, als vind ik het systeem redelijk vaag. En als ik ooit de mannen kan overtuigen zullen we old school Spacemaster spelen. S&S, Dead Reign en 40K (Dark Heresy of Deathwatch) zit er waarschijnlijk ook nog aan te komen, al zullen we waarschijnlijk meer korte avonturen doen i.p.v. campaigns.
Een boardgame kan er ook altijd in, ik ben grote fan van Twilight Imperium en Descent maar onze gezamelijke boardgame collectie is nu zo groot dat het lijkt dat we telkens weer een nieuw boardgame spelen. Verder speel of meester ik ook regelmatig Warhammer 3rd edition via Fantasy Grounds, gewoon aan de PC met een headset, ge hoeft er uw kot niet eens voor uit te komen, geweldig.
Daarbuiten ben ik al jaren admin van een website waar WarhammerQuest gespeeld word via een soort play-by-post. Geinteresseerden mogen mij hier altijd voor mailen.
========
Voor diegenen met interesse in persoonlijke verhalen m.b.t. Schimmen & Schaduwen, hier een overzichtje van alle interviews op deze blog tot nu toe:
The Wise Tree medewerkers:
Spelers en Meesters (verdeeld in spelersgroepen in volgorde zoals ze aan bod kwamen op deze blog tot nu toe)
Als je zelf leuke herinneringen of verhalen hebt i.v.m. Schimmen & Schaduwen: philip dot dutre @ gmail dot com
maandag 29 april 2013
Runen en hun inspiratie
In de Sage van Wulfhand konden we eerder lezen dat Wulfhand een runenwapen ontdekt had. De runen uit Schimmen & Schaduwen, zoals gepubliceerd in Sagen & Legenden 1, hebben echter een ietwat vreemde vorm - helemaal verschillend van traditionele runen of runen zoals Tolkien ze gebruikte.
De Schimmen & Schaduwen runen zien er als volgt uit:
Deze runen werden getekend door Kurt VB, die zijn inspiratie haalde uit een onverwachte hoek. We laten (zoals we reeds enkele malen gedaan hebben), Kurt opnieuw aan het woord:
De cirkelvormige runen waren indertijd geïnspireerd op de sierlijke krullen van de Art Nouveau. Mijn ouders hadden enkele boeken over juwelen van de 20ste eeuw. Eén van die boeken ging uitsluitend over prachtige Art Nouveau-juwelen, maar helaas is dat boek verdwenen. Gelukkig heb ik recent een ander boek gevonden waarin dezelfde juwelen gefotografeerd waren en na er wat in gebladerd te hebben, herkende ik plots waar ik mijn inspiratie vandaan gehaald heb.
De rune Cuq bijvoorbeeld is geïnspireerd op een hanger van de ambachtsman Charles Robert Ashbee. Als je de rune op zijn kop zet, dan herken je de cirkelvormige pauwenstaart met 2 hangende edelstenen (en ja, dit herinner ik me nog wel goed:-)).
De Schimmen & Schaduwen runen zien er als volgt uit:
![]() |
| Runen, Sagen & Legenden 1, p. 18, Illustratie Kurt VB |
De cirkelvormige runen waren indertijd geïnspireerd op de sierlijke krullen van de Art Nouveau. Mijn ouders hadden enkele boeken over juwelen van de 20ste eeuw. Eén van die boeken ging uitsluitend over prachtige Art Nouveau-juwelen, maar helaas is dat boek verdwenen. Gelukkig heb ik recent een ander boek gevonden waarin dezelfde juwelen gefotografeerd waren en na er wat in gebladerd te hebben, herkende ik plots waar ik mijn inspiratie vandaan gehaald heb.
De rune Cuq bijvoorbeeld is geïnspireerd op een hanger van de ambachtsman Charles Robert Ashbee. Als je de rune op zijn kop zet, dan herken je de cirkelvormige pauwenstaart met 2 hangende edelstenen (en ja, dit herinner ik me nog wel goed:-)).
![]() |
| De rune Cuq, gebaseerd op een juweel van Charles Robert Ashbee. |
In de runen Zmi en Uchli herken je de
hoeken uit een tapijt van Victor Horta. Hieronder zie je wat ik bedoel.
![]() |
| De runen Zmi en Uchli, gebaseerd op motieven in een wandtapijt van Victor Horta. |
Ook andere runen blijken geinspireerd te zijn op juwelen:
![]() |
| De rune Och, gebaseerd op een juweel van Sigurd Persson. |
![]() |
| De rune Lar, gebaseerd op een juweel van Svatopluk Kasaly. |
![]() |
| De rune Wil, gebaseerd op een juweel van Grete Prytz Kittelsen |
donderdag 25 april 2013
Bestiarium: De Slijkwomp
Een van de leuke dingen van Schimmen & Schaduwen zijn de soms wel gekke monsters en bijhorende tekeningen. Een dergelijk exemplaar is terug te vinden in het basisregelboek 2de editie, in het avontuur Het Huis op de Heuvel.
In dat avontuur is er een slinks figuur, Johannes Elae, in geslaagd om een huis op een heuvel te kopen. In de kelders schuilt een monster, dat na vele jaren uit de zee is teruggekomen naar de plaats waar het opgroeide. Door het monster te aanbidden, laat het parels na waarna het zich terug in de zee trekt, maar nadien weer terugkeert voor meer aanbidding. Johannes had een sluw idee: hij zou nep-avonturen (wat we nu live-roleplaying zouden noemen) organiseren in de kelders onder zijn huis. De niets-vermoedende deelnemers (2 Dukaten per sessie) moesten op zoek gaan naar het monster Schlubburb, het monster door offerandes van fruit, vlees en ander voedsel gunstig stemmen, en zo onheil afwenden. Op die manier kon Johannes telkens nadien de parels verzamelen die het monster had achtergelaten. De deelnemers denken allen dat het monster een of andere goed vermomd mede-organisator van het spel is...
Dat monster, dat zelf dus nietsvermoedend meespeelt in de spelsessies die gehouden worden in het Huis op de Heuvel, is de afzichtelijke SLIJKWOMP!!!
In de onderbuik van de slijkwomp worden parels gevormd die langs een holte worden uitgestoten. Als de womp zwaar getroffen wordt zal hij 2D4 parels uitstoten (in de hoop dat de vijand eerst achter de parels gaat) en wegvluchten. De structuur van deze parels verschilt echter van echte parels in die zin dat ze gemiddeld na vijf jaar hun glans verliezen en "verstenen". Ze zijn dan compleet waardeloos. Hoef je je misschien niets van aan te trekken als je toch nooit meer naar de plaats waar je ze gebruikt terugkeert, maar het zou niet de eerste keer zijn dat verbolgen slachtoffers er hele legers huurdoders op uit sturen om de bedrieger terug te vinden, zelfs na vijf jaar! Kenners kunnen eventueel wompparels en echte parels onderscheiden dankzij uitgebreide chemische proeven. Voor leken is dit onmogelijk. Vandaar enkele veelgebruikte spreekwoorden: "Hij is een echte wompparel" (een onbetrouwbare man), of "Hij heeft last van wompparels" (zijn verleden achtervolgt hem, ook om uit te drukken dat iemand tobt over een nare ervaring van vroeger of met schuldgevoelens zit).
In dat avontuur is er een slinks figuur, Johannes Elae, in geslaagd om een huis op een heuvel te kopen. In de kelders schuilt een monster, dat na vele jaren uit de zee is teruggekomen naar de plaats waar het opgroeide. Door het monster te aanbidden, laat het parels na waarna het zich terug in de zee trekt, maar nadien weer terugkeert voor meer aanbidding. Johannes had een sluw idee: hij zou nep-avonturen (wat we nu live-roleplaying zouden noemen) organiseren in de kelders onder zijn huis. De niets-vermoedende deelnemers (2 Dukaten per sessie) moesten op zoek gaan naar het monster Schlubburb, het monster door offerandes van fruit, vlees en ander voedsel gunstig stemmen, en zo onheil afwenden. Op die manier kon Johannes telkens nadien de parels verzamelen die het monster had achtergelaten. De deelnemers denken allen dat het monster een of andere goed vermomd mede-organisator van het spel is...
Dat monster, dat zelf dus nietsvermoedend meespeelt in de spelsessies die gehouden worden in het Huis op de Heuvel, is de afzichtelijke SLIJKWOMP!!!
![]() |
| Slijkwomp, Basisregelboek 2de editie, p. 315. Illustratie door Foob. |
woensdag 24 april 2013
Vreemde Geluiden en Dingen (8)
1-2: Een vreemd kloppend geluid, alsof
er ergens iemand opgesloten zit. Als de SK's proberen te bepalen van
waar het geluid afkomstig is zal het plots ophouden.
3-4: Plots zien de SK's een paar meter voor of achter hen een langwerpige schaduw voorbijflitsen. Bij nader onderzoek blijkt het een hersenschim te zijn ... waarschijnlijk.
5-6: Op de grond ligt een grote, verse bloedplas (brrr ....).
7-8: Op de grond ligt een afgehakte hand. Tussen de vingers houdt het een paar stukjes haar geklemd en het voelt nog warm aan.
9-10: Een nabijgelegen deur sluit zich plots met een hels lawaai.
11-12: Er klinkt een snel, ritselend geluid (rakketakketetak). Eens schampere opmerking van de SM in de aard van: "Een duizendpoot met stalen tippen" ligt misschien wel dicht bij de waarheid.
13-14: Een huiveringwekkende, kwalijk riekende wind blaast opeens door de katakomben. Na een halve minuut gaat hij even plots liggen als hij opgekomen was.
15-16: Vreemde voetsporen. Indien de SK's de sporen volgen komen ze terug uit waar ze vertrokken waren. Eigenaardig!
17-18: Een vies brandluchtje waait even door de gangen.
19-20: Op de grond ligt een afgerukt lichaamsdeel (vers of als skelet)
21-22: Vreemd gelach klinkt even achter de SK's. Als ze zich omdraaien houdt het op (er is trouwens niets te zien).
23-24: Een of meerder vand e SK's hoort plots iemand fluisteren "Hee, psst!", maar er blijkt niemand te zijn.
25-28: De toortsen gaan plots uit! Paniek! Verder gebeurt er niets.
...
37-38: Een vreemde, mysterieuze parfumreuk hangt in de lucht
...
68-70: Een ziekelijke geur van rottende planten hangt in de lucht.
...
86-87: Zwart slijn valt van een plafond op de schouder van een SK. Beuh, wat stinkt dat spul zeg!
88-89: In een kamer bevinden zich de overblijfselen van een kampvuur (de assen zijn nog warm).
90-94: Als de SK's ergens aan het zoeken zijn valt er plotseling een dood wezen op een van hen (zoals in de horrorfilms: "Aaaaaaaa...!").
95-97: Een deur gaat plotseling knarsend open.
98-00: Alle Sk's horen vreemde fluisterende stemmen rondom hen. De stemmen murmelen onherkenbare nonsens of zeggen dingen zoals "Keeer teruuug! Keeer teruuug!".
3-4: Plots zien de SK's een paar meter voor of achter hen een langwerpige schaduw voorbijflitsen. Bij nader onderzoek blijkt het een hersenschim te zijn ... waarschijnlijk.
5-6: Op de grond ligt een grote, verse bloedplas (brrr ....).
7-8: Op de grond ligt een afgehakte hand. Tussen de vingers houdt het een paar stukjes haar geklemd en het voelt nog warm aan.
9-10: Een nabijgelegen deur sluit zich plots met een hels lawaai.
11-12: Er klinkt een snel, ritselend geluid (rakketakketetak). Eens schampere opmerking van de SM in de aard van: "Een duizendpoot met stalen tippen" ligt misschien wel dicht bij de waarheid.
13-14: Een huiveringwekkende, kwalijk riekende wind blaast opeens door de katakomben. Na een halve minuut gaat hij even plots liggen als hij opgekomen was.
15-16: Vreemde voetsporen. Indien de SK's de sporen volgen komen ze terug uit waar ze vertrokken waren. Eigenaardig!
17-18: Een vies brandluchtje waait even door de gangen.
19-20: Op de grond ligt een afgerukt lichaamsdeel (vers of als skelet)
21-22: Vreemd gelach klinkt even achter de SK's. Als ze zich omdraaien houdt het op (er is trouwens niets te zien).
23-24: Een of meerder vand e SK's hoort plots iemand fluisteren "Hee, psst!", maar er blijkt niemand te zijn.
25-28: De toortsen gaan plots uit! Paniek! Verder gebeurt er niets.
...
37-38: Een vreemde, mysterieuze parfumreuk hangt in de lucht
...
68-70: Een ziekelijke geur van rottende planten hangt in de lucht.
...
86-87: Zwart slijn valt van een plafond op de schouder van een SK. Beuh, wat stinkt dat spul zeg!
88-89: In een kamer bevinden zich de overblijfselen van een kampvuur (de assen zijn nog warm).
90-94: Als de SK's ergens aan het zoeken zijn valt er plotseling een dood wezen op een van hen (zoals in de horrorfilms: "Aaaaaaaa...!").
95-97: Een deur gaat plotseling knarsend open.
98-00: Alle Sk's horen vreemde fluisterende stemmen rondom hen. De stemmen murmelen onherkenbare nonsens of zeggen dingen zoals "Keeer teruuug! Keeer teruuug!".
Abonneren op:
Posts (Atom)




.jpg)





