Zwarte Ridders uit het Proto-manuscript

Eerder konden we reeds berichten uit het Proto-manuscript (1986), een verzameling regels en verhalen die opgesteld werden voor Oog des Meesters in de spelersgroep waaruit Schimmen & Schaduwen ontstaan is.

We kunnen nu een nieuw "monster" brengen, de Zwarte Ridder. Deze staat beschreven op pagina 23 van het Proto-manuscript.

Pagina 23 uit het ProtoManuscript

Interessant hieraan is dat er sprake is van de magiër Illis-Thran, en de Hoorn van de Draak. Deze worden ook vermeld in het scheppingsverhaal dat uiteindelijk in Schimmen & Schaduwen terecht gekomen is.

Mingolië (28): De Orde van Illistrinos en de Orde van De Slang

Volgende tekst maakt ook deel uit van de Mingolië-campagne. Het leuke is dat een aantal aspecten uit het basisregelboek (de strijd tussen Rothin en Illis-Thran) gekoppeld worden aan een specifieke campagne. Verder is het ook duidelijk dat dit de aanzet vormde tot een specifiek avontuur ...

De Orde van Illistrinos begon als een obscure sekte ergens in de straten van Atumbar. Sinds kort echter ondervindt ze een exponentiële uitbreiding. De oorzaak hiervan ligt in het stijgende aantal overvallen van de duistere rassen over het gehele westelijk continent. Illistrinos is namelijk een aangepaste en vergoddelijkte versie van de beroemde magiër Illis-Thrann die door zijn zelfopoffering het hele continent redde uit de handen van Rothin en diens zwarte legers onder aanvoering van de Nachtmerrieridder (meer informatie hieromtrent kunt u vinden in het basisregelboek).

Een tweede oorzaak van hun expansie is hun extremisme en hun manier van inwijding. Elk lid van deze orde zweert op hun leven absolute trouw en devotie, leden noemen elkaar enkel broeder of zuster en ongelovigen zijn verloren zielen die de wil van Illistrinos tegen willen gaan (de vernietiging van alle duistere rassen). Nieuwe leden worden gehersenspoeld in de wegen van "het licht" en zweren al hun contact met de buitenwereld af voor enkele maanden. Tijdens die periode wordt het nieuwe lid ingewijd in de geheimen van Illisrtinos maar vooral worden zij geconditioneerd in de samenleving van deze orde.

Hoewel er gezegd wordt dat ieder gelijk is is dit in de realiteit een hoop nonsens, degene die het voor het zeggen hebben zijn de zogenaamde “broeder-inquisiteurs”, bijgestaan door “broeder- magiërs” en “broeder- prekers”. Vrouwen hebben sowieso weinig te zeggen in deze samenleving, zij dienen om het geslacht voort te zetten, gewonden te verzorgen en op de kleine te passen. Er zijn wel een paar “nonnen” die een equivalent qua aanzien hebben met inquisiteurs maar deze houden hun ook enkel bezig met andere vrouwen.

Net nu, als de duistere rassen in grote getale de “beschaafde wereld” invaseren en er overal wanorde is komt De Orde van Illistrinos in actie, verschillende magistraten, priesters en andere hofgangers zijn al gezwicht voor de sterke arm van het geloof.

Dit is niet zomaar gebeurd en er zijn vele tegenstanders, een geheime samenkomst van verschillende fracties heeft hiervoor een tegenreactie geplaatst, in het geniep hebben zij een groep figuren uitgezocht die het doen en laten van deze orde gadeslaat en hier regelmatig berichten van geeft eventueel stelen ze voorwerpen en informatie. Dit genootschap is in zeldzame kringen bekend als De Orde van de Slang. De drijfveer of de machten die hierachter zitten zijn voor niet leden geheel onbekend. De personen die hier deel aan nemen zijn enkel elkaar bekend en zelfs dan weten ze niet of er eventueel nog andere leden zijn.

De Orde van Illistrinos heeft hier trouwens ook geen enkel benul van, zij zijn enkel bezig met nieuwe leden te ronselen, liefst van zo’n hoog mogelijk aanzien. Wat ze zodus ook niet weten is dat het experiment van De Orde van de Slang een beetje fout aan ‘t lopen is. De leden die hiervoor namelijk geselecteerd zijn zijn niet echt zuiver op de graat. Zo zijn er ‘agenten’ die bekent staan als dieven, moordenaars of schaduwmagiërs, in feite zijn deze personen criminelen en dat was niet echt de bedoeling. Alleszins is er vanwege de aard van deze beweging geen terugkeer meer mogelijk en dus doet deze orde min of meer haar zin. Het is wel opvallend dat deze regeling zeer effectief is en zelfs een kans op slagen heeft.

Het volgende is teruggevonden door een groep avonturiers in de diepe Cha’Ell, één van hen, een wijze met de naam van Darbaïd heeft het volgende document vertaald naar het Mingolees. De oorsprong van dit document blijft tot op heden onzeker maar het staat vast dat het geschreven is ten tijde van de rassenoorlogen. Wat er van de avonturiersgroep geworden is blijft totop heden een raadsel. Hier en daar zijn er in dit document ook aantekeningen te vinden van de vertaler.

Abdul-Alim, dienaar van de Omnicente Khanimurta, Bewaarder Der Legendes, Onderbibiliothekaris van Rivizal.

Document over de rassenoorlog:

Een dikke, vochtige mist dwaalde door de dichtopeenstaande bomen van Blelel. Moeizaam stapte onze heilige leider Mahar, bevelhebber van het 6de legioen der zandwolven met zijn manschappen door het moerassige woud. Te voet want hun zware pakbeesten en hun stekelspinnen konden hen onmogelijk door het donkere woud brengen. De lastdieren gingen nu met een grote bocht rond de zware begroeiing van het bos, ze zouden zich later bij de duizenden manschappen voegen eens ze het donkere woud doorkruist hadden. De keizerlijke Oorlogsmeester Horum El-Fezech was bezeten door een onbekende god van de Afwijking. Hij keerde zich tegen de Samenhang Der Rassen en met duizenden volgden ze zijn gebogen pad.

Oorlog woedde tussen De Getrouwen en De Rebellen. Terwijl de Alliantie van de rassen vecht worden hun dorpen overrompeld door De Verraders. Rebellie en burgeroorlog woedt op elk front, broeder vecht tegen broeder. Het grote geheel is vergeten. De grootste leiders die deze rassen ooit gekend hebben keren zich tegen elkaar.

Wat volgt is niet vertaald, wat duidelijk is dat deze passage gaat over de allianties maar Darbaïd heeft geen moeite gedaan om deze woorden te ontleden. Waarom is onbekend en de reden van debat onder vele wijzen.

Ons aller leider en hoop Mahar was nu op weg om zich bij de Ultiemen te voegen, een sterke groep van de verschillende trouwe rassen, elk met hun specialiteit, die de verraders op hetzelfde moment te lijf gingen. Plots hief Mahar -ons aller leider- zijn hand, als teken dat we moesten stoppen. Uit de diepten van de mist stapten zo’n veertigtal verraderlijke dwergen met hun duivelse vuurspuwers, ze waren gekleed in de kleuren van de vijand. Ze hadden blijkbaar niet door dat er zich een heel legioen van onze heilige troepen verscholen zat in het duistere bos.

Wat volgens mij hier verteld wordt is een veldslag tussen de menselijke Oud-Mingolen samen met Halflings en Schublingen, Volgens de meeste bronnen heeft de voorloper van de demoon Quawk de Rassenoorlog gestart, en dit door verschillende rassen tegen elkaar op te zetten, Quawk is ook door mezelf opgemerkt in andere oude legendes waar hij onder een andere naam de oude goden ontdoet van hun macht. -- Darbaïd

Meteen werd het sein gegeven tot de aanval. Een helse regen van pijlen flitste over en door de open plek waar de Verraders stonden. Op zéér korte tijd waren de dwergen doorzeeft. De infanterie maakte daarna korte metten met de overgebleven rebellen, er bleef enkel een hoopje bloed en metaal op de zompige bodem liggen waaruit met moeite vijandelijke figuren te onderscheiden vielen.

De ‘zompige bodem’ waar hier sprake van is doet vermoeden dat het slagveld eventueel terug te vinden is in de Vlaktes van It-Quawk. –Abdul-Alim

Mahar De Verlosser, ging vervolgens op een omgevallen en verrotte boomstronk staan en riep met galmende stem : « Pas op mijn krijgers, er zijn waarschijnlijk meer verraders die door dit woud dolen ; loop in 2 rijen achter elkaar om te verbergen met hoevelen we zijn. Wees muisstil en let op voor kruisvuur. » Op deze manier doorkruiste het legioen der Ultiemen het bos van Blelel, een paar moedige elfen en dwergen die op verkenningsmissie waren werden subtiel uitgeschakeld vooraleer de infanterie samensmelten met de cavalerie. Ze marcheerden nu met een 7000- tal man richting de Verdorven Stad. Zowel de gewone soldaat als de meest begaafde magiër Bereidden henzelf voor in anticipatie van de dood. Eenmaal dat de Ultiemen aan de stad kwamen leek deze verlaten, zelfs een geblakerde ruïne. Een skelet van wat het daarvoor geweest was, hier en daar lagen lijken van hun voorgangers die de stad hadden belegerd. Plots, alsof het door goden uit de hemel was gezonden viel een grote ziektebol uit de lucht. Onze heilige leider schoot het meteen uit de lucht en zijn magische raadsman deed het afvuurtuig meteen daarna ontploffen door een soort vuurspreuk. Er was een verblindende flits en de vijandelijke post verdween, een gapende krater achter zich latend. Het volledige leger stormde nu naar voren.

De rest van de text ontbreekt...

 Tot daar deze sfeervolle tekst uit de Mingolië-campagne.

Bestiarium: Draken

In Schimmen & Schaduwen komen verschillende soorten draken voor. Draken zijn natuurlijk een vaste waarde in middeleeuws-geïnspireerde fantasy rollenspelen, en dus was het duidelijk dat ze niet mochten ontbreken in Schimmen & Schaduwen.

De draken in Schimmen & Schaduwen volgen de archetypische benadering: draken zijn reptielachtigen, verzamelen grote schatten, spreken Draconisch en worden duizenden jaar oud. Wat wel wat specialer is, is de indeling in vliegende en niet-vliegende draken, oftwel de Hugol en de Zorin. Laten we eventjes duiken in de beschrijving zoals die in het basisregelboek is terug te vinden:

Zwarte Draak
(illustratie uit BR2)

Onder de draken kan men twee grote groepen onderscheiden. De grootste groep is die van de Hugol of vliegende draken. Deze monsters bezitten sterke, lederachtige vleugels waarmee ze grote afstanden kunnen afleggen. Hierdoor kunnen ze zich gemakkelijker verspreiden en zijn ze minder kwetsbaar dan de andere groep, die van de Zorin of lopende draken. De Hugol worden veruit het meest gevreesd, want niet alleen behoren de grootste en gevaarlijkste draken tot de Hugol, zij zijn ook veel talrijker. De voornaamste reden hiervoor is dat de Zorin op Dor praktisch alle contact met hun soortgenoten op de rest van de wereld verloren hebben. Hierdoor neemt hun aantal eerder af dan toe.

Zanddraak
(illustratie uit BR2)

Voor de Hugol stelt dit echter niet zoveel problemen want reeds eeuwen geleden hebben wijze draconiërs ontdekt dat er soms Hugol van achter de Drakentanden naar Dor vliegen.
Omgekeerd vliegen er ook af en toe Hugol van Dor naar het zuiden. Dit is een verschijnsel dat sommige draconiërs erg onrustbarend vinden want ze vrezen dat de draken uit het zuidelijk gedeelte van de wereld misschien ooit naar Dor zullen komen om er de andere rassen te verdrijven.

Waterdraak
(Illustratie uit BR2)

Zowel bij de Hugol als bij de Zorin bestaan er meerdere drakensoorten die verschillen in kleur en uitzicht. We beperken ons in dit boek tot de belangrijkste. Er bestaan er ongetwijfeld nog meer maar zij zijn meestal sterk verwant aan de beschreven soorten of zijn zodanig zeldzaam of spelen een zo kleine rol in het drakenras dat ze niet naast de andere geplaatst moeten worden.

Kobaltdraak
(illustratie uit BR2)

In het basisregelboek worden nadien de volgende specifieke draken opgelijst als behorende tot de Hugol: Ijsdraak, Kobaltdraak, Moerasdraak en de Zwarte Draak; en slechts 2 draken als behorende tot de Zorin: de Waterdraak en de Zanddraak.

Wat ik me altijd heb afgevraagd is waar die indeling in twee drakensoorten vandaan kwam. Dit staat helemaal niet uitgelegd in het basisregelboek, en ook in latere publicaties heb ik niet dadelijk aanwijzingen gevonden.

Dit raadsel nam echter een wending toen ik in het bezit kwam van het ProtoManuscript. Dit document, dat een stel uitbreidingen bevat voor Oog des Meesters, en ontstond in de spelergroep waaruit Schimmen & Schaduwen voortkwam, bevat op p.30 en 31 een korte tekst getiteld "De Draak door de Tijden heen":

Enkele merkwaardige vaststellingen die we hieruit kunnen maken:

• Hugol en Zorin waren zelf draken, die ooit ruzie kregen. Blijkbaar zijn deze namen dan nadien gerecupereerd om de twee drakenfamilies in Schimmen & Schaduwen aan te duiden.
• Draconiërs (een beroep in S&S), kwamen ook reeds voor in het ProtoManuscript.
• De oorlog tussen Rothin en de magiër Illis-Thran is blijkbaar ook ouder dan Schimmen & Schaduwen zelf. Dit verhaal maakt deel uit van de scheppingsverhalen zoals die te vinden zijn in het basisregelboek.
• Er is sprake van Drakengwal als een uitgedroogde zee, maar blijkbaar wel een belangrijke locatie voor de draken. Is dit een soort van voorafname op de Drakentanden, die in de wereld van Dor voorkomen? Of was dit misschien de Atumbariaanse binnenzee?

Een belangwekkende vondst!

Moerasdraak (illustratie uit BR2). Alhoewel een Hugol-draak, heeft hij toch geen vleugels.

De oorsprong van Schimmen & Schaduwen?

We weten ondertussen dat de eerste editie van Schimmen & Schaduwen werd uitgebracht in 1989, in 2 schijfjes: het zwarte regelboek met witte kafttekening, en het zwarte regelboek met gele tekening. De Codex Vulpis, die via een gelukkige wind mijn richting uitwaaide, bevat beiden.

We weten ook dat er een voorloper was, een PBM-spel, Het Oog van de Draak. Uit de archieven van Kurt VB is één en ander rond dit spel ons ter ore gekomen (zie deze blogpost). De datum hiervan is vermoedelijk 1987 of 1988.

Deze week verkregen we - wederom door een gelukkige wind - een nog vroeger archiefdocument. Het is een soort fanzine, gedateerd in 1986, dat enkele uitbreidingsregels bevat voor Het Oog des Meesters, en opgesteld door de spelersgroep waarin Dirk VdH actief was. Het is een zeer interessant document, omdat het enkele hints bevat van wat later Schimmen & Schaduwen zoy gaan heten. Zo worden reeds enkele monsters opgelijst, alsook sommige verhalen (Rothin en Illis-Thran) komen erin voor.

Het document is een typisch huis-magazine uit de jaren 80. Getypte pagina's, opgeluisterd met gecopieerde tekeningen uit andere uitgaven. Het volledige document telt 35 pagina's.

We zullen ook dit document - dat we gemakshalve het Proto-manuscript zullen noemen - in een aantal blogposts gaan ontleden en ontcijferen ...

We geven alvast de eerste 3 pagina's mee. Zoals gewoonlijk kan je klikken voor een grotere, meer leesbare versie.