Maar zelfs bij pure dungeoncrawls, leken me mimics me altijd wat vreemd. "Haha, een oude vermolmde kist. Ik probeer ze open te doen!" "De kist zag er enkel maar uit als een kist. In feite is het een monster dat de vorm van een kist aannam." "Dan probeer ik deze klomp rots weg te rollen die ons de doorgang verspert." "Haha, die rots ziet er enkel maar uit als rots. In feite is het een monster dat de vorm van een rots aannam." Etc. Leuk als éénmalige gimmick, maar als substantieel weerkerend monster?
Nu ja, misschien dat sommige spelmeesters wel intelligente mimics op hun spelers afstuurden, maar mij leek het altijd een nogal goedkope truk om wat extra schade aan spelers te berokkenen.
Dit gezegd zijnde, kon onze huistekenaar Foob toch niet weerstaan om zijn eigen versie van een mimic te berde te brengen.
Dit lijkt eerder een zak-van-sinterklaas-mimic. Hij neemt uitnodigind de vorm van een zak aan, zodat nietsvermoedenden een greep willen nemen naar het lekkers dat er in zit ... helaas! Voor je het weet heeft de mimic je arm in een houdgreep en slokt hij je helemaal op, waarna hij je beenderen terug uitspuwt en opnieuw de vorm van een zak aanneemt, rustig afwachtend in een hoekje op het volgende onnozele slachtoffer.
Ondanks mijn persoonlijke problemen met mimics, toch een prachtige tekening! Vooral de extra ogen en de gespleten tong die nog uit de zak steekt geven dit creatuur toch wel enig potentieel om te gebruiken in een avontuur ...
